غصه ی کلاغ و باغ،غصه ی من و توست

گاهکی غار غاری بر شاخه ی درختی سر می دهد

نه مالک باغ است و نه باغ میزبان او

همچون مهمانی ناخوانده گاه گاهی به باغ سر میزند

و

باغ در دل آرزو دارد کلاغ پر بزندو دور شود

نوشته شده در شنبه ۳ مهر ۱۳۸٩ساعت ٥:۱٢ ‎ب.ظ توسط تنها نظرات () |